Choëphore (persbericht 12 september 2019)

 

Naar aanleiding van de viering van Dordrecht 800 jaar stad in 2020 presenteert de Dordtse beeldend kunstenaar Gerhard Lentink (Deventer 1956) zijn voorstel voor de realisering van een bijna zeventien meter hoog beeld op de punt van de Stadswerven, waar de Merwede en het Wantij samenvloeien. In de Middeleeuwen stond er bij de Boombrug aan de ingang van de Wijnhaven een reusachtig houten beeld van de stedenmaagd, dat Hanneken van Dordt genoemd werd. Het beeld werd vermoedelijk begin zeventiende eeuw gesloopt.

Lentinks ontwerp behelst een eigentijdse ‘reïncarnatie’ van de stedenmaagd in de gestalte van een jonge vrouw die zorgvuldig een grote schaal voor zich in evenwicht houdt en met haar rechtervoet een pas voorwaarts zet om een plengoffer te brengen aan de rivier, aan welke zij haar bestaan dankt.
Haar naam Choëphore* betekent: ‘plengofferdraagster’ en is ontleend aan het tweede stuk van de Orestestrilogie van Aeschylos (Choëphoroi).

Het beeld wordt opgebouwd als een open constructie van stalen hoekprofielen, waarbij alleen de sokkel en de schaal (diameter 4.44 m) met houten planken bekleed worden. Gezocht wordt naar een “‘hijskraanesthetiek’ die resulteert in een efemere verschijning, als een driedimensionaal glas-in-loodraam zonder glas.”

De combinatie van beeld en sokkel plaatste de kunstenaar op een podium, een zgn. ‘stadsbalkon’ dat aan de achterzijde via vijftien waaiervormige treden beklommen kan worden en dat dankzij een hellingbaan ook voor rolstoelgebruikers toegankelijk is. De vorm vertoont enige gelijkenis met de voorplecht van een schip.

In het ontwerp (totale hoogte: bijna 22 m) is met de maatvoering uitgegaan van bouwkundige elementen in de naaste omgeving, zoals de geplande Prins Clausbrug (33 m) en het appartementencomplex aan de Riedijkshaven (53 m).
Vooral de relatie tussen de nabije Prins Clausbrug en het beeld is met zes ‘panoramatekeningen’ grondig onderzocht. Volgens de kunstenaar zijn “beiden krachtige onafhankelijke merktekens in het stadsprofiel, ze verkeren in elkaars nabijheid, maar dat in een bezield, complementair verband.”
Voor de realisering is het vanzelfsprekend van doorslaggevend belang dat de gemeente Dordrecht het plan inhoudelijk ‘omarmt’. Pas als dit duidelijk is geworden kan er verder onderzocht worden – het gaat tenslotte om een invulling van de publieke ruimte – of er bij burgers en bedrijfsleven van de stad een breed draagvlak gevonden kan worden voor dit idee.

Op dit moment werkt Lentink aan een bijna drieënhalve meter hoog schaalmodel van het beeld. Deze maquette wordt het ‘voertuig’ in gesprekken met constructeurs en uitvoerders en bij de opstelling van een begroting. Daarnaast kan ze wellicht een belangrijke rol spelen bij eventuele wervingsacties. Het streven is dat de gemeente in het jubeljaar 2020 tot het principebesluit komt Lentinks voorstel over te nemen. De financiering zal voor een belangrijk deel kunnen geschieden door crowdfunding.

“Het lijkt me een fantastisch idee dat de stad Dordrecht naar aanleiding van haar achthonderdjarig bestaan in 2020 zou gaan beschikken over een waardige eigentijdse opvolger van het verloren geraakte beeld van Hanneken van Dordt. Als een nieuw icoon voor een eeuwenoude stad. Het moet mogelijk zijn om in vijf jaar dit visioen te verheffen tot realiteit.” Aldus de kunstenaar.

* Fonetisch: ‘Koëfore’ met de klemtoon op de eerste ‘ë’.

tekening

Zie voor meer informatie:
Interview RTV Rijnmond (3 oktober 2019)
Nieuwsbrief 12, september 2019 – pagina 6 t/m 23